Martijn de Jonge

 

 

Zeearenden en Staatsbosbeheer Staatsbosbeheer en de zeearenden: een moeilijke relatie

Toen in 2006 het eerste paartje zeearenden in Nederland tot broeden kwam was dat lang strikt geheim. Medewerkers en vrijwilligers kregen een omertha, wie uit de school klapte was de klos. Een kleine groep vrijwilligers en SBB'ers boswachters bewaaakte het nest vanuit een keet op 800 meter afstand in het gebied. 
Desondanks was het voor de buitenwacht duidelijk dat er arenden aan de eerste broedpoging waren begonnen. Op waarneming.nl werd half maart baltsgedrag gemeld van het al twee jaar aanwezige paar. Het wijfjes daarvan was in 2006 in haar 4e Kalenderjaar en voor het eerst geslachtsrijp, zo meldden Duitse onderzoekers.

Aan het begin van de zomer van 2006 maakte SBB het succesvol broeden voor het eerst bekend, één jong was succesvol groot gebracht. Voor de natnuurorganisatie een bewijs dat het beleid inzake de Oostvaardesrplassen z'n vruchten afwierp.
Huisecoloog Frans Vera meldde in de pers dat de zeearenden dankzij de grote grazer kadavers in het gebied broeden, eenconstante voedselbron. Frans vertelde in z'n niet aflatende optimisme dat er plek voor 4-5 paren in het gebied zou zijn, de stand voor heel Nederland anno 2014. Aangezien SBB veel fotografen verwachtte die tegen de regels in het gebied zouden indringen werden er draconische maatregelen ingesteld. Zo zou er met justitie een afspraak zijn om een zone van 1 kilometer rond het gebied tot no-go area te bestemmen. Iedereen daar gepakt zou zwaar worden gestraft dmv speciale wetgeving. Navraag bij Justitie leverde niets op, verstoring of benadering van de OVP-arenden zou als een gewoon economisch delict worden beschouwd. Zover bekend is er niemand opgepakt of geverbaliseerd.

Dat gebeurde wel in 2012 in het Roggebotzand waar een Duitser het nestgebied indrong van de broedende zeearenden. Hij werd aangehouden en tot een boete van € 1.400 veroordeeld. Volgens zijn eigen verhaal wou de Duitser alleen iets naast het pad de ringen rustig af lezen. Onnodig aangezien die al bekend waren maar vogelaars zijn vaak vrij eigenwijs. 

Daarna is Staatsbosbeheer zelf de grote verstoorder en slechte beheerder geworden. Een kleine opsomming is op z'n plaats:

-2007 plaatsing webcam OVP, arenden vertrekken in 2008 naar elders
-2011 plaatsing filmhut OVP, arenden vertrekken
-2014 plaatsing webcam en PR-keet bij Roggebotzand, arenden verlaten nest
-2014 plaatsing filmkeet bij Biesboschnest, arendpaar bouwt nieuw nest in  2015

Wat  betreft de informatie vesrtrekking aan het publiek is SBB ronduit slordig en onzorgvuldig. Op informatieborden van het Roggebotzand worden foute gegevens gemeld hetgeen ook het geval is op het weblog van de Oostvardersplassen.
Dit lijkt raar en is raar zeker als je weet dat er een speciale zeearend-taskforce bij SBB is ingesteld. Die moet het reilen en zeilen rond de Nederlandse zeearenden begeleiden en in goede banen leiden. Momenteel nestelen er alleen zeearenden in gebieden van SBB maar dat kan later best veranderen. Mogelijk kan een verbreding van deze zeearend-club tot een groter draagvlak en meer kennis leiden.

Voor het beleid inzake filmhutten en webcams laat SBB zich adviseren door de Duitse zeearendkenner Peter Hauff uit Neu Wandrum, in het voormalig Oost Duitsland. Volgens hem hoeven boswerkzaamheden en menselijke activiteiten in z'n algemeenheid geen punt te zijn voor broedende arenden. Dat kan in Oostelijk Duitsland gelden waar de soort al eeuwen broedt in grote dichtheden. Maar de vraag is of je dat zonder meer kunt overzetten naar de situatie in Nederland. Hier broedt de soort immers nog maar 10 jaar, in de Lauwersmeer, Biesbosch en IJsselmond zelfs minder da 5 jaar.  Het lijkt daarom raadzaam voorzichtig te zijn met activiteiten die vooral PR-doelen dienen. Mogelijk is een algemene status-quo voor de komende 10 jaar een idee, als we de soort hier een goede kans willen geven. Ik denk dat de zeearend dat verdient!

 





Stuur e-mail



* Invoer verplicht
Website by Tomston